Drukuj

Osice

Powierzchnia: 777,7 ha
Ludność: stan na 31 grudnia 2019 r.: 332 mieszkańców
Funkcja jednostki: rolniczo-produkcyjna.

Sołtys: Andrzej Gortat, Osice 7/2, tel. 693 156 921



Rada Sołecka:

  • Koszykowska-Jefimowicz Mariola Anna
  • Kussauer Łucja Franciszka
  • Kussauer Mariusz Antoni
  • Misztal Danuta Irena
  • Olszewska Aleksandra
  • Radzymirski Andrzej Jerzy


SUCHY DĄB 2020 PLUS - Strategia Rozwoju



Charakterystyka miejscowości:

Wieś charakteryzuje się zwartą zabudową. Plan przewiduje niewielkie uzupełnienia istniejącego, historycznego układu.


Zarys historyczny miejscowości:

SŁOWNIK KRÓLESTWA POLSKIEGO TOM VIII (opis z roku 1882)

Osice niemiecka nazwa Wossitz, w dokumentach również Osyze, Osycze. Wieś na gdańskich Żuławach w powiecie gdańskim. Stacja pocztowa w Cedrach Wielkich. Parafia katolicka w Giemlicach, szkoła i ewangelicki kościół parafialny. 19 km na południowy -wschód od Gdańska. W Osicach 14 gospodarstw gburów, 3073.03 mórg powierzchni. W 1868 roku było 415 mieszkańców w tym 190 katolików, 225 ewangelików i 25 domów mieszkalnych. W roku 1875 wieś liczyła 390 mieszkańców.

W 1308 roku Władysław Łokietek nadaje synom Unisława to jest Jakubowi kasztelanowi tczewskiemu i Janowi podkomorzemu tczewskiemu dziewięć wsi w tym Osycze. W 1310 nabywa od nich tę wieś Zakon Krzyżacki, w 1552 król Zygmunt odnowił zaginiony przywilej dla wsi. Według niego obejmował 41,5 włók, za które po 2 grzywny bez 4 skojców rocznego czynszu płacić będą i cokolwiek pieprzu. Kilka dni mają również "czynić tłokę".

W XVI wieku protestanci przejęli tutejszy kościół katolicki. Pierwszy pastor przybył w 1573 roku. Z początku była tu tylko filia, która należała do kościoła w Steblewie. Parafia powstaje w roku 1560. Początkowo kościół był wąski, dopiero w 1767 roku wysunięto północną ścianę dalej i wybudowano wieżę z pruskim murem. Najstarsze części murów pochodzą z XV wieku. Z zabytków sztuki warto wymienić mosiężny pająk o 12 ramionach.


Zabytki:

W centrum miejscowości znajduje się kościół filialny p.w. św. Antoniego Padewskiego, którego początki sięgają XIV wieku. Pierwszy kościół zbudowany w XIV wieku w konstrukcji szkieletowej, na planie prostokąta, przykryty drewnianym stropem. W końcu wieku XIV lub na początku wieku XV wymiana ścian szkieletowych na murowane. Do dzisiejszych czasów przetrwało w niezmienionym stanie wyposażenie kościoła z XVI – XVIII wieku. Wieża kościelna zbudowana w 1767 roku jest konstrukcji szkieletowej wypełnionej cegłą pokrytą tynkiem. Godny uwagi jest barokowy chór muzyczny z prospektem organowym oraz oryginalne stalle żuławskich sąsiadów. Dawna plebania zbudowana w drugiej połowie XVIII wieku. Na terenie miejscowości znajdują się dwa domy podcieniowe, jeden z nich zbudowany został w 1770 roku natomiast drugi pochodzi z 1844 roku. Budynki te zachowały wiele oryginalnych detali architektonicznych świadczących o ich dawnej świetności.

01.jpg 02.jpg 03.jpg

04.jpg 05.jpg 06.jpg

07.jpg 08.jpg 09.jpg

10.jpg 11.jpg 12.jpg

13.jpg 14.jpg 15.jpg

16.jpg 17.jpg 18.jpg

20.jpg 21.jpg 22.jpg

23.jpg 24.jpg 25.jpg

26.jpg 27.jpg 28.jpg

29.jpg 30.jpg 31.jpg

Poprawiony: wtorek, 07 lipca 2020 14:39
 

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zapoznaj się z Polityką prywatności.

Akceptuję cookies z tej witryny